Νοσοκομείο γιόκ;

Στην περίπτωση του πολυθρύλητου Νοσοκομείου Πάρου (το οποίο όσους εχθρούς είχε στο πρόσφατο κιόλας παρελθόν, τόσους κι άλλους τόσους «φίλους» απέκτησε εσχάτως, αλλά αυτά θα τα «πούμε» εν καιρώ) η κατάσταση υπερέβη κάθε φραγμό και όριο.

Έτσι μετά την απίστευτη «πατάτα» να στραφούμε σε ζητιανιά από τα μοναστήρια για παραχώρηση με λεόντεια συμφωνία υπέρ τους - γης (αχ! καημένο βατοπέδι) προκειμένου να ανεγερθεί το κτίριο, ενώ διαθέταμε ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΑΤΟ και κυρίως ΔΗΜΟΣΙΟ οικόπεδο παραχωρηθέν εκ μέρους παριανής ευεργέτιδας, φτάσαμε στο απίστευτο(;) σημείο να διαπιστώνουμε εμβρόντητοι εμείς οι ιθαγενείς του εξωτικού νησιού της Πάρου, ότι οι φιέστες με ονοματοδοσίες (ακόμα δεν τον είδαμε… Γιάννη τον βαφτίσαμε...) κι άλλα πολιτικάντικα κουραφέξαλα, δεν ήταν τίποτε άλλο παρά επικοινωνιακές πομφόλυγες για προεκλογική κατανάλωση, αφού ούτε καν το ίδιο το οικόπεδο δεν ήταν ουσιαστικά «δεμένο» με νομικά ακλόνητες διαδικασίες, γι' αυτό το λόγο τώρα η πλευρά του μοναστηριού παριστάνει τον… κινέζο!

Εύλογα ανακύπτει το ερώτημα: δικαιούται ο κάθε κύριος υπουργός ή άλλος δημόσιος παράγοντας να παίζει με τα αισθήματα αβεβαιότητας και ανασφάλειας των κατοίκων ενός χρυσοφόρου για το κράτος τόπου, συμμετέχοντας σε φιέστες εξαπάτησης και παραπλάνησης προσβλέποντας σε εκλογικά οφέλη και τίποτε άλλο;

Τελικά θα μας απαντήσει ΥΠΕΥΘΥΝΑ και ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΑ «κανείς» εκ των αρμοδίων:

Το νοσοκομείο θα γίνει και πότε, ή θα μείνουμε με την ανάμνηση των τελετών;

Καλακώνας Σπυρίδων

Πάρος 29-07-10