Η εργαλειοποίηση του νερού στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής ως μέσο πίεσης (βίντεο)

Η συζήτηση ξεκίνησε με αναφορές των παρουσιαστών σε δημοσιεύματα που υποστηρίζουν ότι «η μάχη για το νερό ίσως είναι πολυτιμότερη από εκείνη για το πετρέλαιο», καθώς και στο γεγονός ότι «οι χώρες του Περσικού Κόλπου αποτελούν παγκόσμιο κέντρο αφαλάτωσης, με εκατοντάδες σχετικές εγκαταστάσεις».

Απαντώντας, ο κ. Μπούστρας υπογράμμισε ότι, πέρα από τη γεωπολιτική διάσταση, στους σύγχρονους πολέμους καθοριστικό ρόλο παίζει η προστασία των κρίσιμων υποδομών. Όπως σημείωσε, τα χτυπήματα πλέον είναι ιδιαίτερα στοχευμένα και συχνά αφορούν εγκαταστάσεις στρατηγικής σημασίας.

Στο πλαίσιο αυτό, εξήγησε ότι η εκτεταμένη ανάπτυξη μονάδων αφαλάτωσης στη Μέση Ανατολή συνδέεται τόσο με τη λειψυδρία όσο και με τη διαθεσιμότητα ενέργειας, καθώς πρόκειται για εγκαταστάσεις με υψηλές ενεργειακές απαιτήσεις.

{https://exchange.glomex.com/video/v-dhcimu54jyah?integrationId=eexbs17m2ojdwi7}

Η εξάρτηση από την αφαλάτωση είναι ιδιαίτερα έντονη σε αρκετές χώρες της περιοχής. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο Κουβέιτ, σχεδόν το σύνολο του πόσιμου νερού προέρχεται από αυτή τη διαδικασία, ενώ πολύ υψηλά ποσοστά καταγράφονται και σε χώρες όπως το Ομάν και η Σαουδική Αραβία. «Όταν υπάρχει επάρκεια ενέργειας, αλλά έλλειψη νερού, η αφαλάτωση αποτελεί πρακτική λύση», ανέφερε.

Παράλληλα, επισήμανε ότι το βασικό ζητούμενο δεν είναι μόνο η ύπαρξη υδάτινων πόρων, αλλά η διασφάλιση σταθερής και απρόσκοπτης παροχής νερού. Όπως είπε, η εξάρτηση αποκλειστικά από τις βροχοπτώσεις δεν επαρκεί, γεγονός που οδηγεί πολλές χώρες σε επενδύσεις σε υποδομές όπως η αφαλάτωση.

Ωστόσο, οι υποδομές αυτές είναι ευάλωτες. Ο κ. Μπούστρας τόνισε ότι οι μονάδες αφαλάτωσης είναι ενεργοβόρες και ευαίσθητες, γεγονός που σημαίνει ότι μια διακοπή στην ηλεκτροδότηση, ένα στοχευμένο πλήγμα ή ακόμη και περιβαλλοντικοί παράγοντες, όπως μια πετρελαιοκηλίδα, μπορούν να επηρεάσουν τη λειτουργία τους και κατ’ επέκταση την υδροδότηση.

Ως παράδειγμα αποτελεσματικής διαχείρισης, ανέφερε το Ισραήλ, το οποίο έχει αναπτύξει προηγμένες πρακτικές τόσο στην αφαλάτωση όσο και στην επαναχρησιμοποίηση νερού.