Newsroom (1) Η απειλή, σε περίπτωση που η κρίση κρατήσει μερικές εβδομάδες ακόμα, συνίσταται τόσο στην περαιτέρω εκτόξευση του κόστους των καυσίμων όσο και σε ενδεχόμενη έλλειψή τους. Με δεδομένο πως η εποχικά υψηλή σεζόν της ακτοπλοΐας ξεκινάει το επόμενο διάστημα, τα σενάρια που επεξεργάζονται οι ακτοπλοϊκές έχουν προσλάβει χαρακτήρα επείγουσας διαχείρισης υψηλού ρίσκου.
Δύο είναι οι βασικές επιλογές που φέρεται να βρίσκονται στο τραπέζι:
Η πρώτη αφορά την εκ των προτέρων προμήθεια καυσίμων για διάστημα τριών έως πέντε μηνών, ώστε να διασφαλίσουν πως τα πλοία θα έχουν πετρέλαιο για να κινηθούν.
Η δεύτερη αφορά τον περαιτέρω εξορθολογισμό των δρομολογίων με ενδεχόμενη συγχώνευση κάποιων γραμμών και αποδρομολόγηση ορισμένων πλοίων. Αν και ακόμη είναι πολύ νωρίς για να γίνει προσφυγή σε τέτοιου είδους μέτρα, οι ακτοπλοϊκές επιδιώκουν να είναι έτοιμες για όλα τα ενδεχόμενα.
Οπως εξηγούν με σκωπτικό τρόπο βετεράνοι της βιομηχανίας, «υπάρχει αυξημένη πιθανότητα όλα τα δρομολόγια να γίνουν ντε φάκτο άγονα». Και αυτό διότι αν οι τιμές των εισιτηρίων αυξηθούν υπερβολικά, θα καταστραφεί η ζήτηση για θαλάσσιες μεταφορές, χτυπώντας τον κύκλο των εργασιών των εταιρειών και προκαλώντας προβλήματα στον ομαλό εφοδιασμό της νησιωτικής χώρας. Οι διοικήσεις των ακτοπλοϊκών θέλουν να αποφύγουν αυξήσεις ακόμα και μικρότερες γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο. Βρίσκονται όμως αντιμέτωπες με το πραγματικό ενδεχόμενο να είναι ζημιογόνος η πλειονότητα των δρομολογίων τους. Με δεδομένο πως το κόστος των καυσίμων αποτελεί ιστορικά το 50% περίπου των λειτουργικών τους εξόδων, και πλέον έχει διευρυνθεί πολύ παραπάνω, η απειλή στη βιωσιμότητα των ακτοπλοϊκών επιχειρήσεων από την εκτόξευση των τιμών των ναυτιλιακών καυσίμων (Marine Gas Oil – MGO) κατά 150% από την αρχή του έτους είναι μεγάλη. Πράγματι, ο τύπος αυτός του καυσίμου από το επίπεδο των 550 ευρώ ανά μετρικό τόνο στα τέλη του 2025 πωλείται πλέον άνω των 1.400 ευρώ ανά μετρικό τόνο, με τις εκτιμήσεις να μιλούν για περαιτέρω αυξήσεις το επόμενο διάστημα. Οσον αφορά ωστόσο την επιβατική κίνηση το αμέσως επόμενο διάστημα και συγκεκριμένα κατά τις εορτές του Πάσχα, πηγές από τον Πειραιά αναφέρουν πως για την ώρα οι αριθμοί επιβατών, οχημάτων και φορτηγών που διακινούνται είναι φυσιολογικοί χωρίς να εμφανίζουν κάποια σημαντική μεταβολή σε σχέση με το περυσινό Πάσχα.
Η κυβέρνηση παρακολουθεί, όπως και σε άλλους τομείς της οικονομίας, το πώς εξελίσσεται η ενεργειακή κρίση και αναμένεται να παρέμβει στο μέτρο των δυνατοτήτων της οικονομίας όταν αυτό απαιτηθεί. Παράλληλα υπάρχει ανοικτή γραμμή με τις ενώσεις της ακτοπλοϊκής βιομηχανίας, ενώ έχουν ήδη ληφθεί συγκεκριμένα μέτρα. Ειδικότερα, έχει ενεργοποιήσει κάποια εργαλεία στήριξης προκειμένου να απορροφηθούν έως ένα βαθμό οι κραδασμοί που προκαλεί η αστάθεια στις διεθνείς τιμές των καυσίμων, αναγνωρίζοντας πως η ακτοπλοΐα αποτελεί ζωτική αρτηρία για την κοινωνική και οικονομική συνοχή του αρχιπελάγους.
Προς αυτή την κατεύθυνση, το υπουργείο Ναυτιλίας προχώρησε σε στοχευμένη ένεση ρευστότητας ύψους 56 εκατ. ευρώ προς τις ακτοπλοϊκές επιχειρήσεις, η οποία λειτουργεί ως ανάχωμα για τη συγκράτηση των τιμών των εισιτηρίων. Η παρέμβαση αυτή αφορά κυρίως την αποζημίωση των επιχειρήσεων για τις υποχρεωτικές εκπτώσεις που παρέχουν σε ειδικές κατηγορίες επιβατών, δυνάμει των κατά καιρούς νομοθετικών ρυθμίσεων της πολιτείας. Η κίνηση αυτή αποσκοπεί στο να μη μετακυλιστεί ολόκληρο το βάρος της κρίσης στους επιβάτες.
Το υπουργείο Ναυτιλίας και το υπουργείο Οικονομικών επιτάχυναν τις πληρωμές προς τους νησιώτες και τις τοπικές επιχειρήσεις μέσω του μεταφορικού ισοδυνάμου, ενός μηχανισμού που αποδεικνύεται κρίσιμος στην παρούσα συγκυρία. Τη Μεγάλη Τρίτη, ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Βασίλης Κικίλιας ενεργοποίησε την έναρξη της καταβολής 22,6 εκατ. ευρώ μεταφορικού ισοδύναμου, ποσό που προορίζεται να ελαφρύνει το κόστος μετακίνησης για 143.446 κατοίκους των νησιών και 11.466 νησιωτικές επιχειρήσεις.
Η στρατηγική αυτή, αν και παρέχει μια μεγάλη προσωρινή ανάσα, δεν παραγνωρίζει το γεγονός ότι η κρίση παραμένει δυναμική και οι αστάθμητοι παράγοντες πολλοί. Ζητούμενο όμως παραμένει πάντοτε η ισορροπία ανάμεσα στη δημοσιονομική πειθαρχία και την ανάγκη να παραμείνουν οι θαλάσσιες συγκοινωνίες προσιτές και αξιόπιστες. Σε κάθε περίπτωση καθίσταται σαφές ότι πλέον η διαχείριση της επόμενης μέρας στην ακτοπλοΐα δεν αποτελεί απλώς και μόνον ένα επιχειρηματικό στοίχημα, αλλά μια σύνθετη εξίσωση εθνικής σημασίας για τη σταθερότητα της νησιωτικής Ελλάδας.
