Στο τρίτο και προτελευταίο ντοκιμαντέρ, η Δάφνη Τόλη ταξιδεύει στην Ίο και εστιάζει στην περίοδο μετά τη σεζόν. Περιγράφει, κυρίως μέσα από τα μάτια δημοσίων λειτουργών που έχουν διοριστεί εκεί, τις προκλήσεις αλλά και τις χαρές της χειμερινής καθημερινότητας, αλλά και την ελλιπή μέριμνα του κράτους τόσο για τους μόνιμους κατοίκους, όσο και τα στελέχη του που τους παρέχουν βασικές υπηρεσίες.
Με πλάνα που αναδεικνύουν τη μοναχική μαγεία του χειμώνα στα νησιά –αμμουδερές παραλίες με ψάθινες ομπρέλες αλλά χωρίς παραθεριστές, ασβεστωμένα σοκάκια με ανθισμένες μπουκαμβίλιες αλλά χωρίς τη θερινή τύρβη– , το ντοκιμαντέρ δείχνει την άλλη όψη της Ίου και καταγράφει το ετήσιο σοκ της μετάβασης από την χαοτική πολυκοσμία του καλοκαιριού.
{https://www.youtube.com/watch?v=E1w72MZs8NI}