Ο υγρότοπος της ακτής Φιλιζίου, η πάλαι ποτέ θαλασσολίμνη της ευρύτερης περιοχής, που με τον ισχυρό ανατολικό άνεμο και το άνοιγμα του διαποριού γέμιζε θάλασσα, το καλοκαίρι με την εξαλάτωση σχηματιζόταν ο αφρίτης, το αλάτι που συνέλεγαν οι Ναουσαίοι, και το

φθινόπωρο με τις βροχές γέμιζε από όμβρια ύδατα, διατηρώντας μέχρι τη δεκαετία του ΄50 έναν αδιάλειπτο κύκλο φυσικών εναλλαγών που συντηρούσαν ένα πλούσιο οικοσύστημα, γέμισε με βρόχινο νερό κατά την πρόσφατη ραγδαία βροχόπτωση.