Newsroom Πρόκειται για ένα πανέξυπνο πτηνό, που φημίζεται για την ευρηματικότητα και τις ικανότητές του. Η προκατάληψη που το συνδέει με δυσοίωνα μαντάτα οφείλεται στο μαύρο χρώμα του, αλλά και στο γεγονός ότι μπορεί να τραφεί με ψοφίμια, κάτι φυσικά που είναι καλό για το περιβάλλον. Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί και η ταινία ορόσημο του Άλφρεντ Χίτσκοκ, “Τα Πουλιά”, με την οποία έχει συνδεθεί τα κοράκι. Ας σβήσουμε όλα αυτά που ακούγονται όμως, και ας πάμε στις απίστευτες ικανότητες που έχουν αυτά τα πτηνά.
Για πολλά πουλιά, νομίζουμε πως τα χαρίσματά τους εξαντλούνται στο μελωδικό κελάηδημα και τα εντυπωσιακά χρώματα στα φτερά τους. Όμως αν τα μελετήσουμε καλύτερα, θα διαπιστώσουμε πως έχουν πολλές δυνατότητες που δεν φαίνονται εκ πρώτης όψεως.
Τα κοράκια δεν είναι μόνο ότι βλέπουμε στις ταινίες, να στέκονται δηλαδή σε ένα νεκροταφείο και να κρώζουν. Οι γνωστικές τους ικανότητες είναι εκπληκτικές και έχουν εξαιρετική μνήμη. Έχουν αναμνήσεις τόσο θετικές όσο και αρνητικές.
Υπάρχει όμως και κάτι άλλο πολύ εντυπωσιακό: Σύμφωνα με μία έρευνα από το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, τα κοράκια μπορούν να μείνουν θυμωμένα με κάποιον που τα έβλαψε, μέχρι και 17 χρόνια. Η έρευνα αυτή όχι μόνο διεισδύει στον ανεξερεύνητο κόσμο των συγκεκριμένων πτηνών, αλλά δίνει και περισσότερα στοιχεία για το πώς κάθε κοινότητα αντιμετωπίζει τις απειλές που προκύπτουν.
Στο πείραμα, που ξεκίνησε το 2006, ένας Περιβαλλοντολόγος, ο καθηγητής John Marzluff, έβαλε στο πρόσωπό του μια τρομαχτική μάσκα και αιχμαλώτισε προσωρινά 7 κοράκια. Τους τοποθέτησε στο πόδι αναγνωριστικό ταμπελάκι και τα απελευθέρωσε. Τα επόμενα χρόνια, ο καθηγητής μαζί με μαθητές του φορούσαν κάποιες φορές τη συγκεκριμένη μάσκα και τάιζαν τα κοράκια που βρίσκονταν στον υπαίθριο χώρο του Πανεπιστημίου. Σε μία από τις βόλτες αυτές, 47 από τα 53 κοράκια που συνάντησε ο καθηγητής ενώ φορούσε την τρομαχτική μάσκα, του επιτέθηκαν με οργή. Αυτός ο αριθμός είναι σαφέστατα μεγαλύτερος από τα 7 κοράκια που αιχμαλώτισε στην αρχή του πειράματος. Για τους επιστήμονες, αυτό σήμαινε ότι τα πτηνά αυτά όχι μόνο θυμούνται μια δυσάρεστη εμπειρία, αλλά επικοινωνούν και αυτή την απειλή στα υπόλοιπα μέλη της κοινότητάς τους.
Οι επιθέσεις κορυφώθηκαν το 2013, ώσπου το 2023 σταμάτησαν να γίνονται επιθέσεις. Αυτό σημαίνει πως μέχρι και για 17 χρόνια, τα κοράκια μπορεί να θυμούνται αυτόν που πήγε να τα πειράξει και πως μέσα σε αυτό το χρονικό το διάστημα είναι πιθανό τα ίδια, οι συγγενείς και το κοπάδι τους να του επιτεθούν.
Το άλλο ενδιαφέρον στοιχείο του πειράματος είναι ότι κάποιοι που συμμετείχαν στη μελέτη φορούσαν μια ουδέτερη μάσκα, με το πρόσωπο του τότε αντιπροέδρου των ΗΠΑ, Dick Cheney. Όταν τάιζαν εκείνοι τα κοράκια, δεν δέχονταν επίθεση από τα πτηνά, ούτε παρατηρούσαν κάποια δυσφορία στη συμπεριφορά τους.
Θα πρέπει να πούμε εδώ, πως θύμα δεν ήταν μόνο ο καθηγητής που τα αιχμαλώτισε, αλλά όποιος φορούσε αυτή την τρομαχτική μάσκα, ακόμη και ανυποψίαστοι εθελοντές που συμμετείχαν στο πείραμα.
Ο μαγικός τρόπος να διδάσκουν τις απειλές σε άλλα κοράκια
Εκτός από τη μνήμη για κάτι που τους προκάλεσε αναστάτωση και φόβο, το εκπληκτικό με τα κοράκια είναι ότι μεταφέρουν αυτή τη δυσάρεστη εμπειρία σε άλλα μέλη της κοινότητάς τους. Μόλις ένα από αυτά συνειδητοποιήσει ότι ένα αντικείμενο ή πλάσμα είναι επικίνδυνο, αμέσως διαδίδει αυτή την είδηση. Έτσι, τα μέλη της κοινότητας θα είναι υποψιασμένα σε περίπτωση που βρεθούν αντιμέτωπα με τον κίνδυνο αλλά και τα νεαρά κοράκια θα μάθουν κι αυτά να προστατεύουν τον εαυτό τους και τους γύρω τους. Τα συγκεκριμένα πτηνά μάλιστα είναι από τα ελάχιστα μέλη του ζωικού βασιλείου που γνωρίζουν πώς να ενημερώνουν τις επόμενες γενιές για τους κινδύνους του περιβάλλοντος.
Σύμφωνα με τις μαρτυρίες όσων εργάστηκαν στο συνεργείο της ταινίας “Τα Πουλιά”, κοράκια που αιχμαλωτίστηκαν για τις ανάγκες της ταινίας, απέδρασαν, αλλά επέστρεψαν για να κουτσουλάνε το αυτοκίνητο του βοηθού μοντέρ.
Αρκετά χρόνια αργότερα, σε άλλη περίπτωση, η βρετανική εφημερίδα “Mail Online αφιέρωσε ένα άρθρο για τα κοράκια που ζουν σε ένα ακριβό προάστειο του Λονδίνου, το Dulwich και κάνουν καθημερινές επιθέσεις στους κατοίκους. Η σφοδρότητα των επιθέσεων είχε φτάσει στο σημείο τους Λονδρέζους να καλύπτουν το κεφάλι τους με κράνη, ακόμη και να κρατάνε ομπρέλα, χωρίς να βρέχει. Όπως δήλωσαν στην εφημερίδα, το πιο πιθανό είναι να κάνουν αυτές τις επιθέσεις για να προστατεύσουν τις φωλιές τους.
