Newsroom Ο κόσμος βρίσκεται αντιμέτωπος με μια επικείμενη κρίση (γλυκού) νερού, καθώς η ζήτηση αναμένεται να ξεπεράσει την προσφορά κατά 40% μέχρι το τέλος της δεκαετίας, δήλωσαν ειδικοί, την παραμονή της κρίσιμης συνόδου κορυφής του ΟΗΕ για το νερό.
Οι κυβερνήσεις πρέπει επειγόντως να σταματήσουν να επιδοτούν την εξόρυξη και την υπερβολική χρήση του νερού μέσω λανθασμένων γεωργικών επιδοτήσεων και οι βιομηχανίες, από την εξόρυξη μέχρι τη μεταποίηση, πρέπει να αναγκαστούν να αναθεωρήσουν τις σπάταλες πρακτικές τους, σύμφωνα με μια έκθεση-ορόσημο για το υπερπολύτιμο αυτό αγαθό.
Τα έθνη πρέπει να αρχίσουν να διαχειρίζονται το νερό ως «παγκόσμια κοινό αγαθό», επειδή οι περισσότερες χώρες εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις γειτονικές τους χώρες όσον αφορά τα αποθέματα νερού και η υπερβολική χρήση, η ρύπανση και η κλιματική κρίση απειλούν τα αποθέματα νερού σε παγκόσμιο επίπεδο, λένε οι συντάκτες της συγκεκριμένης έκθεσης.
Ο Johan Rockstrom, διευθυντής του Ινστιτούτου Potsdam για την έρευνα των κλιματικών επιπτώσεων και κύριος συντάκτης της έκθεσης, δήλωσε στον Guardian ότι η σημερινή παραμέληση των υδάτινων πόρων από τον κόσμο οδηγεί σε καταστροφή. «Τα επιστημονικά στοιχεία δείχνουν ότι έχουμε μια κρίση νερού. Κάνουμε κακή χρήση του νερού, ρυπαίνουμε το νερό και αλλάζουμε ολόκληρο τον παγκόσμιο υδρολογικό κύκλο, μέσω αυτού που κάνουμε στο κλίμα. Πρόκειται για μια τριπλή κρίση».
Η Mariana Mazzucato, οικονομολόγος και καθηγήτρια στο University College του Λονδίνου, επίσης μία εκ των βασικών συντακτών της έκθεσης, πρόσθεσε: «Χρειαζόμαστε μια πολύ πιο προληπτική και φιλόδοξη προσέγγιση του κοινού καλού. Πρέπει να θέσουμε τη δικαιοσύνη και την ισότητα στο επίκεντρο, δεν είναι μόνο ένα τεχνολογικό ή οικονομικό πρόβλημα».
Η έκθεση
Η έκθεση σηματοδοτεί την πρώτη φορά που το παγκόσμιο υδάτινο σύστημα εξετάζεται τόσο διεξοδικά και η αξία του για τις χώρες - και οι κίνδυνοι για την ευημερία τους εάν το νερό παραμεληθεί - διατυπώνονται με τέτοια σαφήνεια.
Πολλές κυβερνήσεις εξακολουθούν να μην αντιλαμβάνονται πόσο αλληλοεξαρτώμενες είναι όταν πρόκειται για το νερό, επισημαίνει ο Rockstrom.
Η έκθεση διατυπώνει επτά βασικές συστάσεις, μεταξύ των οποίων η αναδιαμόρφωση της παγκόσμιας διακυβέρνησης των υδάτινων πόρων, η αύξηση των επενδύσεων στη διαχείριση των υδάτων μέσω συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, η ορθή τιμολόγηση του νερού και η δημιουργία συμπράξεων «δίκαιου νερού» για την άντληση χρηματοδότησης για έργα ύδρευσης σε αναπτυσσόμενες χώρες και χώρες μεσαίου εισοδήματος.
