Newsroom Η εκδήλωση μνήμης για τον «πατέρα» των ατόμων με αναπηρία θα ξεκινήσει στις 11:00 και θα πραγματοποιηθεί στο Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο του Χαϊδαρίου, το οποίο φέρει το όνομά του.
Στη διάρκειά της θα τραγουδήσουν η Φωτεινή Βελεσιώτου, η Μαριώ, ο Μανώλης Τοπάλης, η Σοφία Μέρμηγκα, η Πέγκυ Ζάρρου και ο Μάνος Ζαχαριάδης.
Την καλλιτεχνική επιμέλεια του προγράμματος έχει ο Γιώργος Αλτής, ενώ την παρουσίαση της εκδήλωσης, που διοργανώνουν ο Δήμος Χαϊδαρίου και η οικογένεια του αείμνηστου Παραολυμπιονίκη, θα κάνει η δημοσιογράφος Αθηνά Καμπάκογλου.
Αξίζει να σημειωθεί ότι μεταξύ άλλων θα είναι ομιλητές ο Δήμαρχος Χαϊδαρίου, Μιχάλης Σελέκος, ο Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Παραολυμπιακής Επιτροπής και Παραολυμπιονίκης, Αθανάσιος Τσιβίλης και ο πρώην Υπουργός και Βουλευτής Παναγιώτης Κουρουμπλής,
Ποιος ήταν ο Χρήστος Αγγουράκης
Υπήρξε ο αθλητής με την πιο μακρά ιστορία στον Παραολυμπιακό Αθλητισμό, καθώς είχε συμμετάσχει σε 7 Παραολυμπιάδες, ξεκινώντας από το Τορόντο το 1976 και ολοκληρώνοντας θριαμβευτικά στην Αθήνα το 2004!
Ήταν ένας από τους πρωτοπόρους του αθλητισμού για άτομα με αναπηρίες, εφόσον το 1975 συμμετείχε στη δημιουργία του πρώτου συλλόγου ατόμων με αναπηρία και το 1976 ήταν ένας από τους τρεις αθλητές, οι οποίοι συμμετείχαν στους Παραολυμπιακούς αγώνες του Τορόντο, στελεχώνοντας την πρώτη ελληνική συμμετοχή.
Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο εθεωρείτο ως ο «πατέρας» όλων των ανάπηρων αθλητών.
Στον ακόντιο κέρδισε ένα αργυρό μετάλλιο το 1992 και ένα χάλκινο 1988, ενώ στη σφαιροβολία δύο χάλκινα, το 1992 και το 2004 στην Αθήνα.
Το 2005 βραβεύτηκε ως ο καλύτερος αθλητής με αναπηρία στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που έγινε στο Ελσίνκι και ήταν σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής στους Παραολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντας.
Την περίοδο 2004-2008 ανέλαβε χρέη Γενικού Γραμματέα της Ελληνικής Παρολυμπιακής Επιτροπής και η Εθνική Παραολυμπιακή ομάδα, που συγκροτήθηκε επί των ημερών του κατάφερε να κατακτήσει τα περισσότερα Παραολυμπιακά μετάλλια, 24 στο σύνολο, στους Παραολυμπιακούς του Πεκίνο το 2008.
Επίσης αγωνίσθηκε στο παγκόσμιο κύπελλο χορού με αμαξίδιο (η παρτενέρ ήταν όρθια), όπου νίκησε.
Πολυάριθμες ήταν εξάλλου οι διακρίσεις του σε παγκόσμια και ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και ο αγώνας του συνεχής, με σθένος, εντιμότητα και πολύτιμη ανιδιοτελή προσφορά στην κοινωνία.
Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι αγαπούσε την τέχνη και αγωνίστηκε για την πρόσβαση ατόμων με αναπηρία σε χώρους τέχνης και πολιτισμού, αλλά και για τη συμμετοχή τους σε θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις.
