Newsroom Η τάση αυτή επιβεβαιώνεται από τα πρόσφατα στοιχεία της Εθνικής Τράπεζας, σύμφωνα με τα οποία σχεδόν 1 στους 4 ταξιδιώτες επισκέφθηκε τη χώρα το φθινόπωρο του 2024. Οι φθινοπωρινές αφίξεις αυξήθηκαν κατά 9% σε ετήσια βάση, φτάνοντας τα 9,3 εκατ. επί συνόλου 36 εκατ. τουριστών.
Η εξέλιξη αυτή αντανακλά μια γενικότερη μεταβολή στις ταξιδιωτικές συνήθειες, με τους επισκέπτες να αναζητούν πιο ήσυχες περιόδους, καλύτερες τιμές και αυθεντικές εμπειρίες. Παράλληλα, η ανάπτυξη της τουριστικής δραστηριότητας πέρα από το καλοκαίρι συμβάλλει στην οικονομική σταθερότητα του κλάδου και στην ισορροπημένη κατανομή των τουριστικών εσόδων.
Οι αγορές που ενισχύουν τη μείωση της εποχικότητας
Η σταδιακή εξομάλυνση της εποχικότητας υποστηρίζεται από τέσσερις βασικές αγορές: το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, τις ΗΠΑ και τη Γαλλία. Οι χώρες αυτές αύξησαν το συνολικό τους μερίδιο στον ελληνικό τουρισμό από 35% το 2019 σε 39% το 2024.
Η μεγαλύτερη άνοδος καταγράφηκε από ταξιδιώτες του Ηνωμένου Βασιλείου (+37%) και της Γερμανίας (+30%), με τις δύο χώρες να ευθύνονται για το 50% της συνολικής αύξησης των αφίξεων εκτός καλοκαιριού. Οι ΗΠΑ ακολούθησαν με αύξηση 28%, ενώ η Γαλλία σημείωσε άνοδο 14%.
Η αμερικανική αγορά παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, λόγω της υψηλής μέσης δαπάνης ανά επισκέπτη. Συγκεκριμένα, κάθε Αμερικανός τουρίστας ξοδεύει κατά μέσο όρο 960 ευρώ ανά ταξίδι, έναντι 555 ευρώ για τους Γερμανούς, 529 ευρώ για τους Βρετανούς και 512 ευρώ για τους Γάλλους. Η μεγαλύτερη καταναλωτική δύναμη των Αμερικανών, σε συνδυασμό με τη χαμηλότερη εποχικότητα των ταξιδιών τους, καθιστά τη συγκεκριμένη αγορά στρατηγικής σημασίας για την ελληνική τουριστική βιομηχανία.
Οι επιπτώσεις στις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις και τις τιμές
Η μείωση της εποχικότητας αντανακλάται στην αύξηση του ξενοδοχειακού τζίρου κατά τη φθινοπωρινή περίοδο. Οι πωλήσεις των ξενοδοχείων αυξήθηκαν κατά 28% σε σχέση με το 2019, με ιδιαίτερα υψηλές επιδόσεις και κατά τη διάρκεια του χειμώνα (+38%), της άνοιξης (+23%) και του καλοκαιριού (+16%).
Σε μηνιαία βάση, η μεγαλύτερη αύξηση πωλήσεων σημειώθηκε τον Νοέμβριο (+51%), τον Φεβρουάριο (+45%) και τον Ιανουάριο (+40%), δείχνοντας ότι η τουριστική δραστηριότητα διατηρείται σε υψηλά επίπεδα ακόμα και στους πιο ήσυχους μήνες.
Γεωγραφικά, τα νησιά κατέγραψαν τη μεγαλύτερη αύξηση πωλήσεων (+30%), ακολουθούμενα από τις αστικές περιοχές (+28%) και τους ηπειρωτικούς προορισμούς (+14%). Οι προορισμοί που πρωτοστάτησαν στην άνοδο ήταν τα Ιόνια Νησιά (+88% σε σχέση με το 2019), τα Δωδεκάνησα (+78%), η Κρήτη (+72%), οι Κυκλάδες (+39%) και το Βόρειο Αιγαίο (+64%).
Η αύξηση της αεροπορικής κίνησης ως ένδειξη επέκτασης της σεζόν
Η ενίσχυση της τουριστικής κίνησης εκτός καλοκαιριού αποτυπώνεται και στα φετινά αεροπορικά δεδομένα. Η επιβατική κίνηση στα ελληνικά αεροδρόμια αυξήθηκε κατά 6,1% το πρώτο δίμηνο του 2025, με 5,32 εκατ. επιβάτες έναντι 5,02 εκατ. την αντίστοιχη περίοδο του 2024. Αντίστοιχα, οι κινήσεις αεροσκαφών αυξήθηκαν κατά 3,2%, δείχνοντας τη διαρκή ενίσχυση της ζήτησης.
Ιδιαίτερη άνοδο σημείωσαν τα αεροδρόμια διαχείρισης της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ), όπου η επιβατική κίνηση αυξήθηκε κατά 14,3%. Χαρακτηριστικά, το αεροδρόμιο του Ηρακλείου εξυπηρέτησε τον Φεβρουάριο 125.133 επιβάτες, σημειώνοντας αύξηση 30% σε σχέση με το 2024.
Προκλήσεις και προοπτικές για το μέλλον
Παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί, η Ελλάδα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει προκλήσεις στη μείωση της εποχικότητας. Η χώρα εξαρτάται ακόμα από την παραδοσιακή καλοκαιρινή αιχμή, ενώ πολλοί τουριστικοί προορισμοί παραμένουν κλειστοί τους χειμερινούς μήνες.
Για να διατηρηθεί και να ενισχυθεί η θετική τάση, απαιτείται στρατηγική ενίσχυση των θεματικών μορφών τουρισμού, όπως ο πολιτιστικός, ο γαστρονομικός, ο αθλητικός και ο συνεδριακός τουρισμός. Παράλληλα, η βελτίωση των υποδομών, η ενίσχυση της αεροπορικής συνδεσιμότητας και η διαφοροποίηση των προωθητικών ενεργειών μπορούν να συμβάλουν στην περαιτέρω ανάπτυξη της τουριστικής περιόδου.
Η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να μετατραπεί σε έναν προορισμό τεσσάρων εποχών. Η ενίσχυση της φθινοπωρινής και χειμερινής τουριστικής κίνησης δείχνει ότι η στροφή προς ένα πιο βιώσιμο, ισορροπημένο και ανθεκτικό τουριστικό μοντέλο είναι εφικτή.
