Newsroom Τον γνωστό ηθοποιό υποδέχτηκαν στην εκπομπή τους η Νάνσυ Ζαμπέτογλου και ο Θανάσης Αναγνωστόπουλος. Ο Γιώργος Κέντρος μίλησε για την καριέρα τους στην υποκριτική, τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα στον χώρο αλλά και τη προσωπική του ζωή.
«Πήγα στη Μύκονο με ένα σακίδιο και τη σκηνή μου και έκατσα ένα μήνα. Παλιότερα τα πράγματα ήταν πιο απλά. Είχα πάει για εκδρομή το 1971-72 και ήταν πάρα πολύ όμορφα. Ξαναπήγα πρόπερσι επειδή παντρεύτηκα στην Τήνο και είπαμε να πάμε. Το καράβι σταμάτησε σε ένα τσιμεντένιο λιμάνι και ήταν κακάσχημα. Πήγα στην Ψαρρού με κάτι “νεκροκρέβατα” και ρώταγα, “Τι είναι εδώ;”», είπε ο Γιώργος Κέντρος.
Στη συνέχεια αποκάλυψε: «Το θέατρο το ξεκίνησα λόγω μία κοπέλας. Εγώ μικρός δεν παρακολουθούσα θέατρο. Τελείωσα νομικά, ήθελα να φύγω από την Ελλάδα. Πήγα στη σχολή που ήταν η κοπέλα και μου άρεσε, έδωσα εξετάσεις στο θέατρο τέχνης του Κουν και στο Εθνικό, με δέχτηκαν και στα δύο και πήγα στο Εθνικό».
«Ήταν επιθυμία το να φύγω αλλά φοβήθηκα γιατί δεν είχα πλάτες, δεν είχα βοήθεια. Όσο είσαι νέος νιώθεις αδύναμος. Από το θέατρο είμαι πολύ χορτασμένος από παραστάσεις και ρόλους. Το στοιχείο που δεν έχει το θέατρο είναι η μαγεία. Δεν έχω δει παράσταση να νιώθω μαγεμένος. Το ένιωθα με παραστάσεις του Καρόλου Κουν και του Λευτέρη Βογιατζή, έφευγα με κλάματα», είπε ο γνωστός ηθοποιός.
Και πρόσθεσε: «Έχω 6 χρόνια να πάω στην Επίδαυρο. Είχα δει παραστάσεις που με σόκαραν. Έβαλαν πισίνα στην ορχήστρα… θα υπήρχε λειτουργικός λόγος. Εγώ δεν έχω μάθει έτσι. Οι αρχαίοι ήταν λιτοί, ανέβαιναν με τις μάσκες τους. Δεν είναι όλα έτσι αλλά μου έμεινε μόνο η Μείδια των γιαπωνέζων στον Λυκαβηττό, τέτοιο σπαραγμό που έβγαζε δεν τον έχω νιώσει από γυναίκα ηθοποιό, ήταν ένας σπουδαίος γιαπωνέζος ηθοποιός».
«Με το απρόσωπο, μιας και δεν είχαν πρόσωπο αλλά μάσκα που ήταν ταυτόχρονα και ηχείο, επικεντρώνεσαι στον λόγο και στον χαρακτήρα που κάνει» κατέληξε, εν συνεχεία, ο Γιώργος Κέντρος στο καθημερινό μαγκαζίνο της δημόσιας τηλεόρασης.
Φωτογραφία: NDP PHOTO AGENCY NIKOLAREAS-DASKALAKIS-POUPOULIDOU
newsit.gr
