Newsroom (1) Σύμφωνα με νέα έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν, η απάντηση ίσως είναι τα ρεβίθια.
Το σεληνιακό έδαφος, που επιστημονικά ονομάζεται σεληνιακός ρεγόλιθος, δεν υποστηρίζει την υγιή ανάπτυξη των φυτών, καθώς περιέχει υψηλές συγκεντρώσεις ορισμένων μετάλλων, όπως αλουμίνιο και ψευδάργυρος, δεν επιτρέπει στο νερό να φιλτράρεται εύκολα και δεν διαθέτει το μικροβίωμα που βρίσκεται στα γήινα εδάφη.
Επιστημονική ομάδα κατάφερε να καλλιεργήσει και να συγκομίσει ρεβίθια χρησιμοποιώντας προσομοιωμένο σεληνιακό χώμα, ένα μείγμα που μιμείται τη σύσταση των δειγμάτων που έφεραν στη Γη οι αστροναύτες των αποστολών Apollo. Η έρευνα παρουσιάζεται στο επιστημονικό περιοδικό «Scientific Reports».
Η κύρια συγγραφέας, μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Γεωφυσικής του Πανεπιστημίου του Τέξας, Σάρα Σάντος, σημειώνει ότι η μελέτη αποτελεί ένα τεράστιο άλμα στην κατανόηση του πώς θα μπορούσε να παραχθεί τροφή στη σεληνιακή επιφάνεια.
Για να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες ανάπτυξης, οι επιστήμονες πρόσθεσαν ένα φυσικό οργανικό λίπασμα που παράγεται από την αποσύνθεση οργανικών υλικών μέσω της δράσης γεωσκωλήκων (βερμικομπόστ). Επίσης, εμβολίασαν τα μισά από τα δείγματα με μύκητες. Οι μύκητες και τα ρεβίθια λειτουργούν συμβιωτικά, με τους μύκητες να απορροφούν ορισμένα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά που απαιτούνται για την ανάπτυξη των φυτών, μειώνοντας παράλληλα την απορρόφηση βαρέων μετάλλων.
Στη συνέχεια, η ερευνητική ομάδα φύτεψε τα ρεβίθια σε ένα μείγμα σεληνιακού εδάφους και βερμικομπόστ σε διαφορετικές αναλογίες. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα ρεβίθια μπορούσαν να ανθίσουν και να παράγουν σπόρους μόνο στα δείγματα που είχαν υποστεί επεξεργασία και με βερμικομπόστ και με μύκητες. Τα φυτά που είχαν υποστεί επεξεργασία με μύκητες είχαν επίσης σημαντικά μεγαλύτερη μάζα βλαστών και ριζών από τα φυτά που δεν είχαν υποστεί επεξεργασία, υποδεικνύοντας βελτιωμένη ανάπτυξη των φυτών.
Επιπλέον, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι μύκητες κατάφεραν να αποικίσουν το προσομοιωμένο σεληνιακό υλικό και να επιβιώσουν, γεγονός που υποδηλώνει ότι σε πραγματικές συνθήκες θα χρειαστεί πιθανότατα να εισαχθούν μόνο μία φορά.
Παρότι η συγκομιδή ρεβιθιών αποτελεί σημαντικό ορόσημο, παραμένει ανοιχτό το ερώτημα αν είναι γευστικά και ασφαλή για κατανάλωση. Οι επιστήμονες πρέπει ακόμη να εξετάσουν τη θρεπτική αξία των φυτών και να διαπιστώσουν αν απορρόφησαν τοξικά μέταλλα κατά την ανάπτυξή τους.
Η έρευνα χρηματοδοτήθηκε αρχικά από τους ερευνητές, ενώ στη συνέχεια υποστηρίχθηκε από επιχορήγηση της NASA μέσω του προγράμματος FINESST. Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση: https://www.nature.com/articles/s41598-026-35759-0
Σε δεύτερο άρθρο στο ίδιο περιοδικό μια ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής το βρετανικό πανεπιστήμιο Northumbria, διερεύνησε τις συνθήκες ανάπτυξης μικροβίων σε προσομοιωμένο έδαφος του 'Αρη. Η έρευνα υποδηλώνει ότι ορισμένα μικρόβια μπορεί να είναι σε θέση να απορροφήσουν αρκετό νερό από την ατμόσφαιρα για να αναπτυχθούν σε προσομοιωμένο έδαφος του 'Αρη σε επίπεδα ατμοσφαιρικής υγρασίας συγκρίσιμα με αυτά της Γης.
Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση: https://www.nature.com/articles/s41598-026-35595-2
Φωτογραφία από την καλλιέργεια ρεβιθιού. Credit: UNIVERSITY OF TEXAS INSTITUTE FOR GEOPHYSICS
πηγή: ΑΠΕ ΜΠΕ
