το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου.
Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου.»
Με τους εμβληματικούς αυτούς στίχους από το Άξιον Εστί του Οδυσσέα Ελύτη, που αποτυπώνουν την πορεία της γλώσσας μας στο χρόνο, τιμούμε σήμερα την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, αποτίοντας ταυτόχρονα φόρο τιμής σε έναν ζωντανό πολιτισμό χιλιάδων ετών. Η ελληνική γλώσσα ως φορέας σκέψης και αξιών συναντάται σε κάθε μορφή επιστήμης, τέχνης και κοινωνικής αποτύπωσης. Μια πνευματική περπατησιά στους δρόμους της ιστορίας, που δεν αφήνει κανένας αφηγητή, ερευνητή και ιστορικό ασυγκίνητο. Κανέναν σκεπτόμενο νου ανέγγιχτο. Μέσα από αυτή, διαμορφώθηκαν θεμελιώδεις έννοιες της φιλοσοφίας και της δημοκρατίας. Αποτέλεσε και αποτελεί μέσο έκφρασης της ελληνικής ταυτότητας.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στους Έλληνες της Διασποράς, που διαχρονικά κρατούν ζωντανή την ελληνική γλώσσα μακριά από την πατρίδα. Με τα σχολεία, τις κοινότητες, την καθημερινή τους προσπάθεια και την αγάπη τους για τον ελληνικό πολιτισμό, αποτελούν πολύτιμους θεματοφύλακες και πρεσβευτές της γλώσσας μας όπου γης. Η συμβολή τους στη διάδοση και τη διατήρησή της είναι ανεκτίμητη.
Η ελληνική γλώσσα ενώνει το παρελθόν με το παρόν και ανοίγει δρόμους στο μέλλον. Είναι κοινή μας ευθύνη να τη διαφυλάξουμε, να τη διδάξουμε στις νεότερες γενιές και να τη μεταδώσουμε ως ζωντανή κληρονομιά, από τις «αμμουδιές του Ομήρου» έως κάθε γωνιά όπου χτυπά ελληνική καρδιά.
Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας




Newsroom (1)

