Newsroom Πρόκειται για την δεύτερη φορά που η Εταιρεία Θεάτρου «Ο Θίασος φιλοξενεί το Εθνικό Θέατρο στην Σύρο, καθώς το 2009 είχε φιλοξενήσει την παράσταση του έργου του Ουαζντί Μουαουάντ «Διψασμένοι» στο Θέατρο Απόλλων, σε σκηνοθεσία του Μανώλη Μαυροματάκη, με την Αλεξάνδρα Αϊδίνη, τον Γιώργο Συμεωνίδη και τον Γιάννη Τσεμπερλίδη.
{https://youtu.be/lFDDE8AuTfQ?si=2ZqhRpaGOYBlmjYK}
Η παράσταση «Σταθμός Ω» εμπνέεται από τη ραψωδία Ω της Ιλιάδας και ταξιδεύει στην περιφέρεια και σε απομακρυσμένα νησιά, μιλώντας για την απώλεια, τη συνενοχή, τη συγχώρεση και τη θύμηση.
Το Εθνικό Θέατρο παρουσιάζει την παράσταση Σταθμός Ω: ένα νέο ελληνικό θεατρικό έργο του Γιώργου Χριστοδούλου, σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Τσικούρα (Τσικ), αριστούχου αποφοίτου του Τμήματος Σκηνοθεσίας της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου για την περσινή ακαδημαϊκή χρονιά.
Με άξονα τον κοινωνικό προβληματισμό γύρω από τη βία, τη σιωπή, τη διαφορετικότητα, τη συνενοχή και τη συγχώρεση, η εν λόγω -ευέλικτης κλίμακας- παραγωγή, εντάσσεται στις δράσεις δικτύωσης της Πρώτης Σκηνής της χώρας, που επιχειρεί -σε συνεργασία με ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ., δήμους και άλλους τοπικούς φορείς- να μεταφέρει την καλλιτεχνική δημιουργία πέρα από τα στενά όρια του αστικού κέντρου, σε πόλεις της περιφέρειας και σε απομακρυσμένα νησιά, και να καλλιεργήσει τη Γλώσσα της Αποκέντρωσης. Η παράσταση θα ολοκληρώσει τη διαδρομή της την άνοιξη του 2026, στην Πλαγία Σκηνή του Κτηρίου Τσίλλερ.
Το έργο αντλεί έμπνευση από τη ραψωδία Ω της Ιλιάδας, με τον Πρίαμο να γονατίζει μπροστά στον Αχιλλέα, ικετεύοντας για το σώμα του Έκτορα. Από αυτόν τον αρχαίο πυρήνα γεννιέται μια σύγχρονη αφήγηση, που θέτει στο επίκεντρο τη συλλογική συνενοχή, την απώλεια, την ανάγκη για κάθαρση, την αναγκαιότητα της μνήμης - αλλά και την κρίσιμη πράξη της συν-χώρεσης.
Σε ένα ελληνικό χωριό, ένας νέος άνθρωπος -διαφορετικός στα μάτια της τοπικής κοινωνίας- εξαφανίζεται. Ο πατέρας του βρίσκεται αντιμέτωπος με την απώλεια, την αδιανόητη σιωπή, την ομοφοβική βία, που καλύπτεται πίσω από την «κανονικότητα», και τελικά με τον ίδιο του τον εαυτό. Στέκεται απέναντι σε εκείνον που του στέρησε το παιδί του, ζητώντας την αλήθεια, ζητώντας ένα σώμα που λείπει. Πέντε πρόσωπα συναντιούνται επί σκηνής και, με αφετηρία ένα έγκλημα, ανοίγουν έναν κοινό τόπο αφήγησης, θύμησης, ερωτημάτων και αντιπαραθέσεων. Μέσα από μύθους, έθιμα και αλληγορίες, επιχειρούν να διεισδύσουν στο πυρήνα της ανθρώπινης συνθήκης και να αναζητήσουν τι μπορεί να σημαίνει στ' αλήθεια να συν-χωράμε, στον ίδιο τόπο, όλοι, όλες και όλα μαζί.
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τσικούρας (Τσικ)
Σύμβουλος δραματουργίας: Αρίστη Τσέλου
Σκηνικά: Γιάννης Θεοδωράκης
Κοστούμια: Αλεξάνδρα Σταμάτη
Μουσική: Γιώργος Στεφανακίδης
Φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα
Δραματολόγος παράστασης: Εύα Σαραγά
Βοηθός σκηνοθέτη: Ξένια Ταμπούρλου
Βοηθός σκηνογράφου: Μαρία Ενισλίδου
Παίζουν (με αλφαβητική σειρά): Ζωή Κουσάνα, Παναγιώτης Παντέρας,
Στέφανος Πίττας, Δημήτρης Τσικούρας (Τσικ), Αλεξάνδρα Χασάνι
