Newsroom Στοιχεία για το πλοίο και το ναυάγιο αναφέρει ο Νικηφόρος Κυπραιος στο βιβλίο του ΤΑ ΠΑΡΙΑ 1911.(μεταξύ άλλων αναφέρει ότι το πλοίο ήταν 56 μέτρα 3000 τόνων 74 κανόνια και 570 άνδρες. Από την μεγάλη καταστροφή χάθηκαν μόλις 9 ναυτικοί).
Τον χειμώνα του 1833, οι 500 και πάνω Γάλλοι ναυτικοί φιλοξενήθηκαν από τους Παριανούς που την εποχή εκείνη ζούσαν οι ίδιοι σε κατάσταση μεγάλης φτώχιας .
Το μνημείο αυτό που αποτελεί κομμάτι της ιστορίας όχι μόνο της Πάρου αλλά και ολόκληρης της Μεσογείου βρίσκεται εγκαταλελειμμένο εδώ και χρόνια και παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις από φορείς, σε Δήμο και Λιμενικό Ταμείο για να σωθεί, βρίσκεται υπό κατάρρευση, έτοιμο να το καταπιούν τα κύματα.
Αν ο Δήμος δυσκολεύεται, να κάνει κάτι για τη διάσωσή του, ίσως θα πρέπει να αναδείξουμε το θέμα να το κάνουμε γνωστό σε φίλους Γάλλους ή σε οργανισμούς που έχουν σαν αντικείμενο την ιστορία της Μεσογείου, μήπως και βρεθεί με αυτό τον τρόπο λύση.
Παρακαλούνται οι γνώστες της γαλλικής και αγγλικής γλώσσας που θεωρούν το θέμα ενδιαφέρον να μεταφράσουν το παραπάνω κείμενο.
Για το μνημείο των Γάλλων ο τοπικός τύπος έγραψε:
«Η διάσωση του μνηµείου των Γάλλων
Μια πολύ σηµαντική οµόφωνη απόφαση πήρε πρόσφατα το ∆ηµοτικό Συµβούλιο: την διάσωση του µνηµείου των Γάλλων στη Σουβλιά, έπειτα από µελέτη που θα εκπονήσει η τεχνική υπηρεσία του ∆ήµου.
Το ζήτηµα τη διάσωσης του µνηµείου είχε τεθεί από παλιά. Το 2001, µάλιστα, ο τότε Γάλλος πρέσβης επισκέφτηκε το µνηµείο και συµφώνησε µε την τότε δηµοτική αρχή να ξεκινήσουν κοινή προσπάθεια για την αποκατάστασή του. Είχαν συµφωνήσει να γίνει και πανελλήνιος διαγωνισµός για τη σύνταξη της σχετικής µελέτης.
Η υπόθεση αυτή είναι πολύ µεγάλη για την Πάρο, εάν αξιοποιηθεί επικοινωνιακά. Και οι προϋποθέσεις υπάρχουν. Αρκεί να µελετηθούν προσεκτικά όλες οι κινήσεις που πρέπει να γίνουν κυρίως από τους Φίλους της Πάρου που είχαν και την πρωτοβουλία να επαναφέρουν το θέµα.»
parianos typos: 15/12/2008
Είναι λοιπόν φανερό ότι και το 2001 και το 2008 το θέμα είχε τεθεί αρμοδίως, και αρμοδίως είχαν παρθεί αποφάσεις, όπως επίσης είναι φανερό ότι αρμοδίως δεν προχώρησε τίποτε, καθώς σήμερα η κατάσταση του μνημείου έχει χειροτερεύσει και δεν φαίνεται πραγματικά να νοιάζεται αρμοδίως κανείς.
Καστρουνής Σωτήρης
