Στιγμές ευθύνης - Ώρες αγωνίας τραγικές

επιλογών και ανομίες αμαρτιών απόρροιας ατιμωρησίας, του πρόσφατου παρελθόντος στα αυτονόητα και τραγικά «διαχρονικά δρώμενα». Κανείς δεν μπορούσε και δεν θέλησε να μάθει την αλήθεια έστω την ύστατη στιγμή για το πώς φτάσαμε εδώ και ξανά «εμείς» που δώσαμε το φώς του πολιτισμού στους λαούς του κόσμους, «αλλά και στους Ευρωπαίους εταίρους μας», για μια ακόμα φορά να γίνουμε ο παγκόσμιος περίγελος των μέσων τηλεθέασης και αρσακειάδες μιας τραγωδίας, οι βλάστημοι της μνήμης των αθανάτων προγόνων μας.

'Ολοι τα δεχτήκαμε γεγονός πραγματικό σύγχυσης και μιας αδυναμίας, ασυγκράτητου φόβου επερχομένων δεινών, της αποφράδας μέρας 13 του μήνα Φλεβάρη 2012, που σε λίγες ώρες θα ξημέρωνε. Υπάρχουν ιστορικές στιγμές οι οποίες επιβάλλουν άμεσης γενναιότητα από την πλευρά των ηγεσιών ενός τόπου και σύνεση από την πλευρά της κοινωνίας. Ζούμε τώρα τέτοιες ώρες και μέρες που τα ψέματα και τα μικρο-πολιτικάντικα κόλπα έχουν τελειώσει και ο κίνδυνος να πάρουμε δρόμο σα χώρα από το ευρώ παραμένει απόλυτα υπαρκτός ακόμη και για όσους, από ανευθυνότητα ή δόλο, διακήρυσσαν πως πρέπει να τον αγνοούμε.

Ζούμε στην Ελλάδα μέρες και ώρες πάρα πολύ απαιτητικές, κάτι που οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου, αρχηγοί και όλοι οι βουλευτές ακόμα και οι διαγραφέντες δεν θα πρέπει να παραγνωρίζουν. Το θεριό του λαϊκισμού μαζί με το λόμπι της δραχμής μας σπρώχνουν στο γκρεμό, μ΄ένα τρόπο σατανικό για να βρεθεί δρόμος διαγραφής των υπερβολικών τους χρεών, και έτσι θ΄αγοράσουν ύστερα με τα κλοπιμαία την Ελλάδα φυσικά σε τιμή ευκαιρίας. Τραγικά μόνος, ο κ.Υπουργός της Δημόσιας τάξης, που για μια φορά ακόμα δεν τα κατάφερε να προλάβει τα γνωστά πάντα σ΄αυτές τις περιπτώσεις επερχόμενα γεγονότα της φωτιάς και της «αντάρας» αλλά και της λεηλασίας πριν αυτά εκδηλωθούν στο κέντρο της πολύπαθης Αθήνας. Βέβαια ο κ. Χρήστος Παπουτσής σαν Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, 26 Σεπτέμβρη του 2000 με το ναυάγιο ύστερα από την πρόσκρουση του «Σάμαινα», στις «Πόρτες» και τον χαμό ογδόντα ψυχών δεν μας έδειξε κάν σεβασμό, στη μνήμη αυτών των αδικοχαμένων έστω και μιας πράξης του παραίτησης..
Βλέπετε Συμπατριώτες πως υπήρχαν και τότε τα ίδια τα προαναφερθέντα σε αδυναμίες επιβολής νόμων στις «αταξίες» που κοστίζουν, συμφορές και τους εν γένει «ωχαδελφισμούς» ανάληψης ευθύνης και πράξεων των πολιτικών μας, που θα πρέπει να γνωρίζουν τις ελλείψεις και ιδιαιτερότητες των υπουργείων που προϊστανται και αναλόγως αυτά τα αυτονόητα δυναμικά να πράττουν. Ο ελληνικός λαός έχει καλά καταλάβει τι ακριβώς γίνετε και συμβαίνει, ( οι εικόνες νύκτας που πέρασε), έδειξαν όλο το μεγαλείο της «Ηθικής μας Χρεωκοπίας» μα κύρια τον καταξεφτιλισμό των «θεσμών»!!
Σε μια παράλληλη επίδειξη δύναμης αειφορίας και επιβολής από συντεχνίες «κουκουλοφόρων» ως των τιμητών μόχθου αγωνίας και όλων εκείνων των τάξεων των επαγγελματιών και όλων εκείνων των εμπόρων, που βλέπουν πως η Ελλάδα του 21ου αιώνα, δεν έχει τη δύναμη να τους προστατέψει το βιός αλλά και το δημόσιο συμφέρον και την κοινωνική ηρεμία των πολιτών της.
Να λοιπόν πως ρίχνουμε νερό στο μύλο των προθέσεων ορισμένων εταίρων μας που θα ήθελαν να δουν και να απολαύσουν χαιρέκακα την Ελλάδα εκτός Ευρωζώνης. Οι πολιτικοί όλοι... Αδυνατώ προσωπικά να πιστέψω, πως δεν επιθυμούν την σωτηρία της πατρίδας, και μάλιστα δεν αντέχουν την ευθύνη.. Π ρ έ π ε ι ν α Π ρ ά ξ ο υ ν τ ο Κ α θ ή κ ο ν τ ο υ ς !! Παρά τον λυσσαλέο πόλεμο των λαϊκιστών και τις τρικλοποδιές κάποιων εκ των εταίρων μας αλλά ιδιαίτερα του νοσηρού τύπου και των λοιπών μέσων της ηλεκρονικής ενημέρωσης. Είναι επιτακτική ανάγκη η χώρα να παραμείνει όρθια! ! Δεν είναι μόνο ο άμεσος φόβος της άτακτης χρεωκοπίας και της εξόδου από το ευρώ που την σκιάζουν. Είναι πλέον ορατός δυστυχώς ο συνεχής κίνδυνος της διολίσθησης σε μια άβυσσο ίσους αίματος χάους. Οι χθεσινές εικόνες μπορεί εύκολα να είναι εικόνες από το μέλλον αν δε τα καταφέρουμε να σοβαρευτούμε άμεσα σαν κοινωνία. «Θυμέ, θύμ΄αμηχάνοισι κήδεδεσι κυκώμενε ανάδευ, δυσμενών δ΄αλέξεο προσβαλών εναντίον στέρνον ενδόκοισιν, εχθρών πλησίον κατασταθείς ασφαλέως, και μήτε νικέων αμφαδήν αγάλλεο μηδέ νικηθείς έν οίκω καταπεσών οδύρεο, αλλά χαρτοισίν χαίρε και κακοίσιν ασχάλα μη λίην, γίγνωσκε δ΄οίος ρυσμός ανθρώπους έχει.» Αρχίλοχος ο Πάριος 7 π.Χ. αιώνας, ο πολύ μεγάλος συμπατριώτης μας από την αρχαιότητα, ο διαχρονικός μας πνευματοφόρος δάσκαλος. Τολμώ εγώ να μεταφράσω τους παραπάνω στοίχους του, με τα λίγα γραμματά μου και ελπίζω ταπεινά να τα καταφέρω κάπως σ΄εσάς,» με την ελπίδα πάντα πως κάποιοι πολιτικοί εκείθεν και εντεύθεν θα τα διαβάσουν αντίδοτο στο «μνημόνιο» και τις διαγραφές αλλά και την «ελπίδα» πως το αύριο θάναι καλύτερο. « Ψυχή,ψυχή μου από της συμφοράς τον πόνο ταραγμένη, ορθή κρατήσου, μείνε ακλώνητη μπρός στο κακό του οχτρού σου που σε περιμένει. Και μήτε για τη νίκη τόσο να πανηγυρίζεις, μα και της ήττας το μαράζι να ορίζεις. Να χαίρεσαι όταν η τύχη σου σε θέλει, και να λυπάσαι όταν πάλι σε προδίδει, όμως χωρίς υπερβολή. Μάθε το μέτρο που τον άνθρωπο πρέπει να κυβερνά»!!!