Τι σημαίνει πρακτικά για τους δήμους:
1. Υποχρεωτική διάθεση δεδομένων ως “open data”
Οι δήμοι, ως φορείς δημόσιου τομέα, πρέπει πλέον να διαθέτουν οργανωμένα τα δεδομένα που παράγουν (π.χ. οικονομικά στοιχεία, τεχνικά έργα, γεωχωρικά δεδομένα, κυκλοφοριακά, περιβαλλοντικά, κοινωνικές δομές όπου επιτρέπεται) σε ανοικτή, μηχαναγνώσιμη μορφή.
2. Ανάρτηση στο data.gov.gr
Όσα δεδομένα ήδη διαθέτουν ή θα διαθέτουν πρέπει να συγκεντρώνονται στο Μητρώο Ανοικτών Δεδομένων του Δημοσίου (data.gov.gr), που γίνεται το κεντρικό σημείο δημοσίευσης.
3. Προθεσμία 2 μηνών
Αν ένας δήμος έχει ήδη δημοσιευμένα δεδομένα, πρέπει να τα αναρτήσει στο νέο μητρώο εντός δύο μηνών από τη δημοσίευση της απόφασης.
4. Τεχνικές απαιτήσεις
Οι δήμοι δεν αρκεί να ανεβάζουν PDF. Η απόφαση προκρίνει μορφές όπως:
CSV
JSON
XML
GeoJSON
ενώ PDF/DOC θεωρούνται μη προτεινόμενα. Αυτό πρακτικά πιέζει τους δήμους να αναβαθμίσουν ψηφιακά τις υπηρεσίες τους.
5. APIs και διαλειτουργικότητα
Μεγαλύτεροι ή ψηφιακά ώριμοι δήμοι θα χρειαστεί να παρέχουν APIs για πρόσβαση στα δεδομένα, με τεκμηρίωση, ασφάλεια και συνεχή ενημέρωση.
6. Προστασία προσωπικών δεδομένων
Πριν τη δημοσίευση, οι δήμοι οφείλουν να ανωνυμοποιούν προσωπικά στοιχεία και να εφαρμόζουν GDPR.
7. Παρακολούθηση συμμόρφωσης
Το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης θα παρακολουθεί:
πόσα datasets δημοσιεύει κάθε φορέας,
πόσο συχνά τα ενημερώνει,
αν τηρεί τις τεχνικές προδιαγραφές.
Τι αλλάζει πολιτικά και διοικητικά:
Θετικό:
Μεγαλύτερη διαφάνεια
Ευκολότερη αξιοποίηση δημοτικών δεδομένων από πολίτες/επιχειρήσεις
Βάση για smart cities, dashboards, ερευνητικά projects
Πρόβλημα:
Πολλοί μικροί δήμοι πιθανόν δεν έχουν τεχνική επάρκεια
Απαιτεί προσωπικό, data governance και ψηφιακή οργάνωση
Από “ανεβάζω αποφάσεις” περνάμε σε “δομημένη διακυβέρνηση δεδομένων”





Newsroom



