Πάρος: H ατομική ευθύνη δεν είναι μόνο "εισαγόμενη"...

Και ορθώς φυσικά, η πολιτεία έλαβε αυστηρά περιοριστικά μέτρα (21/03) για τα ταξίδια προς τα νησιά και την αποφυγή εξάπλωσης της νόσου του κορωνοϊού στα νησιωτικά εδάφη καθώς μια τέτοια προοπτική θα ήταν ιδιαιτέρως επικίνδυνη λόγω της ιδιαιτερότητας των νησιών.

Η ατομική ευθύνη όμως για την οποία πολύς λόγος γίνεται τελευταία εξαιτίας της πανδημίας, δεν αφορά μόνο τους "εισαγόμενους" πρόσφατους κατοίκους. Τα νησιά, και η Πάρος ανάμεσα σε αυτά, δεν αποτελούν περίκλειστες κοινότητες στις οποίες η νόσος μπορεί να εισχωρήσει μόνο από επισκέπτες.

Στα περισσότερα Κυκλαδονήσια και στην Πάρο, δεν υπάρχει επισήμως καταγεγραμμένο κρούσμα Εξάλλου, η οδηγία του ΕΟΔΥ είναι σαφής. Όσοι νοσούν εμφανίζοντας ήπια συμπτώματα, παραμένουν στο σπίτι και δεν κάνουν το τεστ επιβεβαίωσης ότι έχουν προσβληθεί από τον ιό.
Επομένως, η συναίσθηση της ατομικής ευθύνης θα πρέπει να διακατέχει όλους μας, ντόπιους και επισκέπτες. Θα πρέπει όλοι να αλλάξουμε τις συνήθειές μας διατηρώντας τις κοινωνικές αποστάσεις και την αποφυγή των συναθροίσεων.

Φυσικά, στις μικρές τοπικές κοινωνίες όπως επί παραδείγματι στα χωριά των νησιών, κάτι τέτοιο φαντάζει δύσκολο γιατί πολύ δύσκολα οι άνθρωποι μπορούν να προσαρμοστούν γρήγορα σε νέες συνθήκες και συνήθειες.

Ο ιός όμως δεν κάνει εξαιρέσεις. Για το λόγο αυτό, ειδικά ενόψει του Πάσχα, θα πρέπει όλοι να επιδείξουμε μεγάλη προσοχή.

Οι οικογενειακές, φιλικές συναθροίσεις με αφορμή το ψήσιμο του οβελία μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο την υγεία μας αλλά και τη δημόσια υγεία.
Μπορεί ενδεχομένως κανείς να σκεφτεί ότι όλοι οι συγγενείς του ή οι φίλοι του είναι υγιείς, οπότε η Πασχαλινή συγκέντρωσή τους δεν συνιστά επικίνδυνη πρακτική. Ωστόσο, η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική και ακολουθούμε τις οδηγίες του ΕΟΔΥ.
Συνεπώς, όταν μιλάμε ειδικά στις τοπικές κοινωνίες για ατομική ευθύνη, θα πρέπει να ξέρουμε ότι αυτή μας αφορά όλους ανεξαιρέτως.

Πρωτίστως εμάς, την προσωπική μας στάση και τη συμπεριφορά μας. Είναι άτοπο να βλέπουμε πάντα τον απέναντι, τον άλλον και να τον δείχνουμε με το δάχτυλο θεωρώντας ότι η ευθύνη βαραίνει αυτόν. Βαραίνει όλους μας εξίσου.

Η ατομική ευθύνη λοιπόν δεν είναι μόνο «εισαγόμενη» αλλά και «εγχώρια» ειδικά στις τοπικές νησιωτικές κοινωνίες μας ενόψει Πάσχα...