Ο δικομματισμός πριν από 135 χρόνια!...

προσοδοφόρα υπόθεση,που κερδοσκοπούν πάνω στις έδρες της νομοθετικής συνέλευσης(...)και που όταν το κόμμα τους νικήσει ανταμείβονται με θέσεις(...)Εχουμε δύο μεγάλες συμμορίες από πολιτικούς κερδοσκόπους,που παίρνουν διαδοχικά στα χέρια τους την κρατική εξουσία και την εκμεταλλεύονται με τα πιο διεφθαρμένα μέσα και για τους πιο διεφθαρμένους σκοπούς,ενώ το έθνος είναι ανίσχυρο στους δύο μεγάλους αυτούς συνασπισμούς των πολιτικών που βρίσκονται δήθεν στην υπηρεσία του,μα που στην πραγματικότητα το εξουσιάζουν και το καταληστεύουν».

Ας μη βιαστούν οι γαλαζοπράσινοι να μας κατηγορήσουν για την «απρέπεια»των παραπάνω διατυπώσεων.Τα παραπάνω γράφτηκαν,πράγματι για να περιγράψουν την πολιτική των δύο κομμάτων που εναλλάσονται στην κυβερνητική εξουσία και λυμαίνονται το λαό.Αλλά όχι στην Ελλάδα.Στις ΗΠΑ.Το εκπληκτικό είναι ότι η περιγραφή του (αμερικανικού)δικομματισμού έγινε πριν από σχεδόν 135 χρόνια από τον Ενγκελς και περιέχεται στον πρόλογό του στο έργο του Μάρξ «Ο εμφύλιος πόλεμος στη Γαλλία».

Ας έρθουμε τώρα στο δικό «μας»δικομματισμό.Στους γαλαζοπράσινους που τελευταία πρόσθεσαν και το μαύρο για να πέσει και ο τελευταίος φερετζές και να φανεί ολοκάθαρα η μαυρίλα της πολιτικής τους.Δεν θα σας κουράσουμε περιγράφοντας την πραγματικότητα με βαρύγδουπες εκφράσεις.Τα λαϊκά στρώματα βλέπουν καθημερινά ότι ολοένα και χειροτερεύει η κατάσταση της ζωής τους.

Το να συνειδητοποιήσουμε αυτή την πορεία και αυτόν τον κατήφορο είναι συνθήκη αναγκαία,αλλά όχι ικανή να βάλει φρένο,πολύ περισσότερο να αναστρέψει τα πράγματα.

Ο καιρός των διαπιστώσεων και των περιγραφών πρέπει να δώσει τη θέση του σε μια νέα εποχή.Την εποχή της ουσιαστικής συμμετοχής,της ενεργητικής αντιμετώπισης,της αμφισβήτησης και τελικά της ανατροπής μιας πολιτικής που εργάζεται σκληρά για τους λίγους και καταδυναστεύει τους πολλούς.

«ΠΟΛΙΤΙΚΗ»! Ιδού το ζητούμενο.Γιατί αφού αυτή η σημερινή πολιτική θέλει τον εργαζόμενο να ζεί με μισθό από 300 έως 600 ευρώ,τον συνταξιούχο με «σύνταξη φιλανθρωπίας» των 300 και 400 ευρώ,τον άνεργο νέο μετανάστη,τη λαϊκή οικογένεια να ζεί στο σκοτάδι λόγω χαρατσιών,τότε η διέξοδος πρέπει να αναζητηθεί στον αντίποδά της.

Σε μιαν άλλη πολιτική,που στη θέση της εξουσίας του ΣΕΒ και της οικονομίας των τραπεζιτών,θα αναδείξει μια εξουσία λαϊκή,μια οικονομία λαϊκή.Που σημαίνει ότι οι πολλοί πρέπει να βγούν μπροστά.Να φτιάξουν το δικό τους Μέτωπο,απέναντι στο μέτωπο των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και των πολιτικών τους εκπροσώπων.

Στην πραγματική ζωή αυτό περιγράφεται ως εξής:Αποδυνάμωση του δικομματισμού,αλλαγή του συσχετισμού της πολιτικής δύναμης!Ενίσχυση του ΚΚΕ.Είναι ο μόνος ρεαλιστικός δρόμος.

Κ.Ο.Β. ΠΑΡΟΥ ΤΟΥ Κ.Κ.Ε.

7 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2012