Μονή Λογγοβάρδας:Ἡ ἡμέρα τῆς 23ης Ἰουλίου 1944 εἶνε μία ἀπὸ τὶς πιὸ σημαντικὲς ἡμέρες γιὰ τὸ νησὶ τῆς Πάρου

Ὁ τότε Γερμανὸς διοικητὴς τῆς Πάρου ὡς ἀντίποινα γιὰ τὶς ἀπώλειες (2 θανάτους καὶ ἕνας τραυματισμὸς) ποὺ εἶχε ὁ στρατὸς κατοχῆς ἀπὸ τὸ σαμποτὰζ τῶν συμμάχων στὸ ὑπὸ κατασκευὴ πολεμικὸ ἀεροδρόμιο ἀποφασίζει τὴν ἐκτέλεσι 125 νέων τῆς Πάρου. Ἀρνεῖται ὁποιαδήποτε διαμεσολάβησι. Ἀρχίζουν νὰ καταρτίζωνται ἀπὸ τοὺς προέδρους τῶν κοινοτήτων οἱ κατάλογοι τῶν ὑποψηφίων θυμάτων.

Κατόπιν παρακινήσεως τοῦ φρουράρχου τῆς Πάρου, ὁ τότε ἡγούμενος τῆς Λογγοβάρδας, ὅσιος Φιλόθεος Ζερβᾶκος καλεῖ τὸν διοικητὴ στὸ μοναστήρι. Ἡ φιλοξενία πλούσια. Ἡ τυχαία ἀναγνώρισι ἀπὸ τὸν διοικητὴ σ᾽ ἕνα ρωσικὸ πίνακα τῆς πατρίδος τῆς μητέρας του (ἦταν Ρωσίδα) συντείνει στὸ σπάσιμο τοῦ πάγου. Οἱ μορφὲς τῶν πατέρων, τοῦ Γέροντα, οἱ κατανυκτικοὶ ὕμνοι τῆς ἀκολουθίας τῆς Παρακλήσεως τῆς Παναγίας φαίνεται πὼς μαλάκωσαν τὴν ψυχή του. Τελικὰ ἡ προσευχὴ τοῦ Γέροντα καὶ τῶν πατέρων ἔφερε τὸ θαῦμα.

Ἡ Παναγία μας φώτισε τὸν διοικητὴ νὰ προτείνῃ στὸν Γέροντα νὰ τοῦ ζητήσῃ μία χάρι. Ὁ ὅσιος δραττόμενος τῆς εὐκαιρίας ἀφοῦ τὸν ἔβαλε νὰ ὑποσχεθῇ, ὅτι θὰ κάνῃ ὅ,τι τοῦ πῇ, τοῦ ζήτησε νὰ μὴ κάνῃ τὴν ἐκτέλεσι. Ἐκεῖνος ἀρνεῖται ἐπίμονα λέγοντας, ὅτι ἂν δὲν τὴν κάνει μπαίνει σὲ κίνδυνο ἀκόμη κι ἡ ἴδια ἡ ζωή του. Προτρέπει τὸν Γέροντα νὰ ζητήσῃ κάτι ἄλλο. Κι ὁ ὅσιος βλέποντας τὴν ἐπιμονή του τοῦ ζητᾷ, νὰ βάλῃ πρῶτα τὸν ἴδιο στὴν σειρὰ τῶν πρὸς ἐκτέλεσι θυμάτων. Ἡ αὐτοθυσία τοῦ ὁσίου κάμπτει τὸν Γερμανὸ διοικητή, ποὺ δίνει τελικῶς τὴ χάρι πρὸς χαρὰ καὶ ἀνακούφισι ὅλης τῆς Πάρου. Ἀξίζει λοιπὸν ὅλοι οἱ Παριανοὶ νὰ τιμοῦν αὐτὴ τὴν ἡμέρα, ποὺ ἀποσοβήθηκε ἕνα ἄλλο ὁλοκαύτωμα γιὰ τὸ νησί.

Κ᾽ ἐφέτος, ὅπως κάθε χρόνο, τελέσθηκε πανηγυρικὴ θεία λειτουργία στὴν Λογγοβάρδα καὶ ἀκολούθησε λιτανεία ἔξω ἀπὸ τὶς πύλες τῆς Μονῆς καὶ ἁγιασμός. Παρεβρέθηκε κι ὁ δήμαρχος τοῦ νησιοῦ. Στὸ τέλος παρετέθη γιὰ ὅλους τράπεζα.
Εἴθε ἡ Παναγία μας, ὅπως τότε φύλαξε τὸ νησί μας, νὰ φυλάξῃ κι ὅλους μας κι ἀπὸ κάθε μελλοντικὸ πειρασμό. Ζητᾷ ὅμως κι ἀπὸ ἐμᾶς νὰ μὴ τὴν ξεχνοῦμε. Νὰ τὴν θυμώμαστε καὶ νὰ τὴν τιμοῦμε τόσο μὲ τὰ λόγια ὅσο καὶ μὲ τὰ ἔργα μας. Ζητᾷ νὰ μετανοήσουμε καὶ νὰ ἐπιστρέψουμε στὴν πίστι τῶν πατέρων μας μὲ ἐξομολόγησι καὶ μυστηριακὴ ζωή.