Υπάρχει μια παλιά, σχεδόν στερεοτυπική, αντίληψη ότι ο Έλληνας είναι από τη φύση του απείθαρχος.

Ο Ζαν Πωλ Σαρτρ μπροστά στο «φοβερό» δίλημμα ενός νέου, είχε πει την καταπληκτική φράση που έγινε και ο ύμνος της ελεύθερης βούλησης του ατόμου: «Φίλε μου, είσαι καταδικασμένος να είσαι ελεύθερος».

Στις έξι, όταν ο αέρας ακόμη μυρίζει νύχτα, «ώρα για περπάτημα».

Απανωτά είναι πλέον τα φαινόμενα διαφθοράς της κυβερνητικής παράταξης, που ακόμη και ο πλέον αφελής υποστηρικτής της είναι αδύνατον να μην τα αντιλαμβάνεται.

Ένα υπέροχο τρόπο να της βγάζεις «καθαρή», όταν σε πιάνουν με την «γίδα στην πλάτη», μας δίδαξε ο πρωθυπουργός και ο εκπρόσωπος τύπου του.

Στην εποχή μας υπάρχει μια γενικευμένη απογοήτευση και οργή και το μεγάλο ερώτημα που τίθεται από πολλούς, ή η μεγάλη ανησυχία καλύτερα, είναι πως τελικά αυτή θα «μετατραπεί» σε κάτι δημιουργικό και δεν θα οδηγήσει σε καταστροφικά αποτελέσματα.

Ποια είναι η μεγαλύτερη αγωνία του ανθρώπου στον σύγχρονο κόσμο ;

Υπάρχουν έντονες ανησυχίες σε αρκετούς μελετητές ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας , η επόμενη γενιά να ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη.

Εικοσιπέντε χρόνια προσφοράς!

Σε πρόσφατη συνάντηση που είχαμε στο δημαρχείο με βουλευτή του κυβερνώντος κόμματος και πρώην αυτοδιοικητικό, κοινή ήταν η διαπίστωση σε δύο παραμέτρους του ίδιου θέματος.