Αφιερωμένο σε μια από τις μεγαλύτερες ντίβες της όπερας του 20ού αιώνα, το ομώνυμο μουσείο παραμένει κλειστό από το 2004 και ανοίγει κατά περίπτωση. Κατάλληλη περίπτωση πάντως δεν κρίθηκε η φετινή επέτειος για τα 90 χρόνια από τη γέννηση της κορυφαίας υψίφωνου.
Ωστόσο, ένα φως στο τούνελ της υπόθεσης αυτού του μουσείου φαίνεται να υπάρχει με την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου της Αθήνας να το μεταφέρει σε άλλο ιδιόκτητο κτίριο της οδού Μητροπόλεως 44, αφού στην Τεχνόπολη λειτουργεί πλέον το Βιομηχανικό Μουσείο Φωταερίου.Πρόκειται για ένα τριώροφο κτίριο, γύρω στα 500 τ.μ., της εποχής του Μεσοπολέμου, διατηρητέο από το 1985. Αρχικά παραχωρήθηκε στο Θεατρικό Μουσείο, το οποίο ποτέ δεν μεταφέρθηκε εκεί λόγω οικονομικών δυσπραγιών.
Τώρα, όπως μας πληροφορεί η δημοτική σύμβουλος και πρόεδρος της Τεχνόπολης, η γκαλερίστα Αγγελική Αντωνοπούλου, έχει ξεκινήσει μελέτη διαμόρφωσης του χώρου σε Μουσείο «Μαρία Κάλλας», από την αρχιτέκτονα Ερατώ Κουτσουδάκη, τη μουσειολόγο, καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου Ανδρομάχη Γκαζή και τον μουσικολόγο Αλέξανδρο Χαρκιολάκη.
Σύμφωνα με την ίδια γίνονται ενέργειες να ενταχθεί στο ΕΣΠΑ, με προϋπολογισμό περίπου 1,3 εκατ. ευρώ. Η παρούσα δημοτική αρχή μάλλον δεν θα προλάβει να κόψει την κορδέλα, αλλά στόχος είναι έως το τέλος του 2014 να είναι έτοιμο και να εγκαινιαστεί. Ο νέος χώρος, όπως μας πληροφορεί η κ. Αντωνοπούλου, θα είναι ωραίος, με πωλητήριο, καφέ στην ταράτσα με θέα στην Ακρόπολη, οπτικοακουστικές εγκαταστάσεις κ.λπ. «Θέλουμε να προβάλουμε και την προσωπικότητα και τη μοναδικότητα της Κάλλας».
Τα εκθέματα είναι προσωπικά αντικείμενα, αγορασμένα σε δημοπρασία στο Παρίσι, χειρόγραφα, επιστολές, φωτογραφίες, αρχειακό υλικό και δημοσιεύματα γύρω από τη ζωή και τη λαμπρή καριέρα της ντίβας, που έχουν προσφέρει συλλέκτες, ιδιώτες, ιδρύματα, δισκογραφικές εταιρείες.
Αν η άτυχη ιστορία της δημιουργίας Μουσείου «Μαρία Κάλλας» παίρνει μια θετική τροπή, δεν συμβαίνει το ίδιο και με το σπίτι της οδού Πατησίων στο οποίο έζησε η θρυλική μορφή της παγκόσμιας όπερας από το 1937 έως το 1945, μαζί με τη μητέρα και την αδερφή της.
Σημαντικό δείγμα πολυκατοικίας της περιόδου 1921-1932, έργο του αρχιτέκτονα Κώστα Κιτσίκη, το κτίριο έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο, αλλά έχει κριθεί ασύμφορο για ανακαίνιση από τον ιδιοκτήτη του, το Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο, και το υπουργείο Εργασίας. Ωστόσο το ενδιαφέρον του Δήμου Αθηναίων για την αξιοποίησή του γεννά κάποιες ελπίδες.
Για την οικία Κάλλας έχει εκφράσει ενδιαφέρον και το ζεύγος Βασίλη Βασιλικού και Βάσως Παπαντωνίου που οραματίζονται να δημιουργηθεί εκεί η Ακαδημία Λυρικής Τέχνης, στο όνομα της Μαρίας Κάλλας. Και ας μην ξεχνάμε τα λόγια της τελευταίας: «Το αίμα μου είναι ελληνικό και αυτό δεν το σβήνει κανείς».
www.ethnos.gr
