Newsroom Από κοινού με τον ακτιβιστή και υπερσπιστή ανθρωπίνων διακιωμάτων, Τζον Πρέντεργκαστ, ο διάσημος ηθοποιός του Χόλιγουντ- που επισκέφθηκε και πρόσφατα την Ελλάδα, κατέθεσε στον Economist τις απόψεις του.
Τις ημέρες από τότε που η Ομάδα Βάγκνερ εγκατέλειψε την πορεία της προς τη Μόσχα στις 24 Ιουνίου, οι εικασίες για το τι θα απογίνει η διαβόητη παραστρατιωτική εταιρεία της Ρωσίας και ο ηγέτης της, ο Γιεβγκένι Πριγκόζιν, εντάθηκαν. Το μέλλον της μισθοφορικής ομάδας και του διαβόητου αρχηγού της, παραμένει ασαφές μετά την βραχύβια ανταρσία.
Αυτό που είναι σαφές όμως, καταθέτουν στον Economist ο Κλούνεϊ με τον Πρέντεργκαστ, είναι ότι η Βάγκνερ υπήρξε μια από τις πιο επιτυχημένες πρωτοβουλίες της Ρωσίας στην εξωτερική πολιτική κατά την τελευταία δεκαετία. Ο όμιλος επέτρεψε στη Ρωσία να επεκτείνει την επιρροή της σε ασταθή κράτη, ιδίως στην Αφρική, προωθώντας τα οικονομικά της συμφέροντα, συχνά με βίαια μέσα.
Επισημαίνουν όμως ότι η παρούσα αστάθεια της Βάγκνερ, αυτήν τη στιγμή προσφέρει στην Αμερική και την ευρύτερη διεθνή κοινότητα μια άνευ προηγουμένου ευκαιρία να αντιμετωπίσει τη χρήση από τη Ρωσία αυτής της δύναμης που τροφοδοτείται από τη θηριωδία και τη διαφθορά στο εξωτερικό.
Η δράση της ομάδας Βάγκνερ στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία
Ο Κλούνεϊ με τον συνεργάτη του, παίρνουν υπόψιν τη δράση της μισθοφορικής ομάδας στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, καταγράφοντας τον τρόπο με τον οποίο έδρασε για να έχει μια κυβέρνηση υπό τον έλεγχό της, εγγυόμενη την πολιτική και στρατιωτική της επιβίωση, με αντάλλαγμα τον ορυκτό πλούτο της χώρας, για λογαριασμό του Κρεμλίνου.
Κλούνεϊ και Πρεντεργκαστ επισημαίνουν ότι η στρατηγική της Βάγκνερ ήταν να «μην αφήσει ίχνη», σκοτώνοντας αυτόπτες μάρτυρες και δολοφονώντας πολίτες, συμπεριλαμβανομένων γυναικών και παιδιών, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του The Sentry, «της οργάνωσης που συνιδρύσαμε και η οποία προσπαθεί να αχρηστεύσει πολυεθνικά αρπακτικά δίκτυα».
Αυτή η στρατηγική -που χρησιμοποιήθηκε σε διάφορες μορφές στη Λιβύη, το Μάλι, το Σουδάν και αλλού- εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Ρωσίας με διάφορους τρόπους. Και η Βάγκνερ εξυπηρετεί έναν γενικότερο ρωσικό στρατηγικό στόχο: την υπονόμευση της δημοκρατίας στην Αφρική, τονίζουν στον Economist.
Η Ρωσία δεν θέλει να «τελειώσει» την Βάγκνερ
Η δομή των εταιρειών, των συμβολαίων και των μισθοφόρων της Βάγκνερ είναι πιθανό να εξελιχθεί. Όλα εξαρτώνται από τον τρόπο με τον οποίο ο Πούτιν αποφασίζει να διαχειριστεί αυτά τα πολύτιμα περιουσιακά στοιχεία και από τον βαθμό στον οποίο μπορεί να ελέγξει αυτό που αναμφίβολα θα είναι μια αμφιλεγόμενη μεταβατική περίοδος. Ανεξάρτητα από το αν το όνομά της διατηρηθεί ή αλλάξει ή αν συγχωνευθεί με έναν ή περισσότερους ρωσικούς ιδιωτικούς στρατιωτικούς εργολάβους ή αν ενταχθεί σε κρατικούς θεσμούς, η Wagner παραμένει ένας οικονομικά αποδοτικός τρόπος για τη Ρωσία να επεκτείνει την επιρροή της, τονίζουν οι Κλούνεϊ και Πρέντεργκαστ. Οι ρυθμίσεις της ομάδας είναι πολύ επικερδείς για να τις αλλάξουν η Ρωσία και οι αυταρχικοί σύμμαχοί της, συμπληρώνουν.
Καταλήγουν δε, στο συμπέρασμα ότι σε οποιαδήποτε δυνητικά τροποποιημένη μορφή, «ο ιός Wagner» θα συνεχίσει να ζει. Και η σύγχυση της τρέχουσας στιγμής παρέχει μια ιδανική ευκαιρία για την Αμερική και τη διεθνή κοινότητα στο σύνολό της να αναλάβουν δράση τόσο κατά της επιχείρησης όσο και κατά του εμπνευστή της.
Κλούνεϊ και Πρέντεργκαστ ζητούν μέτρα για την αντιμετώπιση των μισθοφόρων του Κρεμλίνου
Χρειάζεται όμως μια πιο ισχυρή στρατηγική για την αντιμετώπιση της απειλής που συνιστά το μοντέλο Βάγκνερ για την παγκόσμια ειρήνη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη χρηστή διακυβέρνηση, εξηγούν οι δύο άνδρες.
Η Αμερική, η Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλοι σύμμαχοι θα πρέπει να επικεντρωθούν στο να καταστήσουν την Βάγκνερ οικονομικά και νομικά υπόλογη. Θα πρέπει να δημιουργήσουν έναν ad hoc συνασπισμό με στόχο τη διάλυση της επιχειρηματικής αυτοκρατορίας της ομάδας, αξιοποιώντας τα διδάγματα από παρόμοιες προσπάθειες που επικεντρώνονται στο Ισλαμικό Κράτος και την Αλ Κάιντα, αναφέρουν.
Τονίζουν μάλιστα ότι η διεθνής κοινότητα θα πρέπει επίσης να θέσει ως προτεραιότητα τη διερεύνηση και τη δίωξη των πλέον υπεύθυνων για εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, είτε πρόκειται για το προσωπικό της Βάγκνερ είτε για τους ηγέτες του καθεστώτος και τους τοπικούς πολέμαρχους που έχουν συμμαχήσει με την Βάγκνερ.
Μια τέτοια προσέγγιση όχι μόνο θα αποδυνάμωνε ένα μεγάλο γρανάζι της αποικιοκρατικής μηχανής λεηλασίας της Ρωσίας, αλλά θα αποθάρρυνε επίσης τις αφρικανικές κλεπτοκρατίες και τα υπερεθνικά δίκτυα που τις υποστηρίζουν από το να συνάπτουν ή να διατηρούν τέτοιες εκμεταλλευτικές σχέσεις, υπογραμμίζει ο Κλούνεϊ και ο Πρέντεργκαστ.
